بازدید: 0 نویسنده: ویرایشگر سایت زمان انتشار: 2025-09-12 منبع: سایت
، جک پایه که معمولا به عنوان صفحه پایه یا جک پایه قابل تنظیم نیز شناخته می شود ، جزء باربری است که پایه استاندارد داربست (قطب عمودی) را تشکیل می دهد. اهداف اولیه آن عبارتند از:
توزیع بار: وزن متمرکز داربست و بار آن را روی سطح بزرگتری از زمین یا سطح نگهدارنده پخش کنید تا از فرورفتن یا جابجایی جلوگیری شود.
تنظیم ارتفاع را فراهم کنید: امکان تنظیم دقیق سطح داربست در زمین ناهموار را فراهم کنید.
یک پایه پایدار فراهم کنید: یک نقطه اتصال محکم بین استاندارد داربست و زمین ارائه دهید.
یک جک پایه پیچی معمولی از سه قسمت اصلی تشکیل شده است:
صفحه پایه: صفحه فولادی مسطح، مربعی (یا گاهی اوقات دایره ای)، معمولاً 150 x 150 میلی متر (6 'x6') یا بزرگتر. این قسمتی است که مستقیماً روی زمین می نشیند.
پایه رزوه ای / لوله بیرونی: یک پایه عمودی ثابت با یک اتصال داربست استاندارد (یک سوکت یا سوکت) در بالا برای دریافت لوله استاندارد داربست. این لوله بیرونی دارای رزوه های داخلی است.
پیچ تنظیم / میله رزوه ای داخلی: میله ای فولادی با رزوه های خارجی که با لوله بیرونی جفت می شود. می توان آن را برای بالا بردن یا کاهش ارتفاع چرخاند. کف این پیچ اغلب دارای یک پایه یا صفحه کوچک برای بهبود تماس با زمین است.
چند تغییر رایج وجود دارد:
جک پیچ استاندارد: رایج ترین نوع، همانطور که در بالا توضیح داده شد.
صفحه پایه ثابت: یک نسخه غیر قابل تنظیم که در آن صفحه پایه مستقیماً به یک لوله کوتاه جوش داده می شود. ارزان تر است اما قابلیت تسطیح ارائه نمی دهد. برای سطوح کاملا صاف و پایدار استفاده می شود.
جک پایه چرخشی: دارای یک صفحه پایه است که می تواند برای مطابقت با استانداردهای زاویه دار یا برای استفاده در سطوح شیب دار بچرخد یا بچرخد و تماس کامل با زمین را فراهم می کند.
جک پایه سنگین: نسخه بزرگتر و مستحکم تر با صفحه ضخیم تر (مثلاً 200 میلی متر در 200 میلی متر) و درجه بارگذاری بالاتر برای داربست های سنگین تر یا شرایط زمین نرم تر.
استفاده صحیح از جک های پایه برای پایداری داربست بسیار مهم است.
استفاده در یک سطح صاف و محکم: زمین باید قابلیت تحمل بار را داشته باشد. خاک فشرده، بتن یا آسفالت ایده آل است.
تخته های کفی / طاقچه های گلی: در زمین های نرم یا ناپایدار (به عنوان مثال، خاک، شن، آسفالت)، باید از تخته های کفی (که به آن طاقچه های گلی یا تخته های داربست نیز می گویند) استفاده کنید. اینها تخته های چوبی ضخیم و مستطیلی یا LVL هستند که برای توزیع بیشتر بار در زیر صفحات پایه قرار می گیرند. هرگز یک صفحه پایه را مستقیماً روی خاک سست یا زمین ناهموار قرار ندهید.
حداقل امتداد: پیچ تنظیم هرگز نباید بیش از کشیده شود . دو سوم طول کل آن گسترش بیش از حد آن یک نقطه اهرم خطرناک ایجاد می کند و می تواند باعث از کار افتادن جک شود.
حداکثر پسوند: همیشه از مشخصات سازنده پیروی کنید، اما یک قانون رایج حداکثر پسوند 300 میلی متر (12 اینچ) است.
تماس کافی: کل صفحه پایه (یا پای پیچ در صورت کشیده شدن) باید در تماس کامل با تخته کف یا زمین باشد.
تراز کردن: برای اطمینان از اینکه استانداردهای داربست پس از تنظیم جک های پایه کاملاً عمودی هستند از یک تراز استفاده کنید.
زمین را آماده کنید: از پایداری سطح اطمینان حاصل کنید. در صورت لزوم تخته های کف را قرار دهید.
جک های پایه موقعیت: جک ها را مطابق با طراحی داربست در مکان های صحیح قرار دهید.
تنظیم ارتفاع: پیچ تنظیم را بچرخانید تا به ارتفاع ناهموار مورد نظر برسید. برای شروع، پیچ باید بیشتر در لوله بیرونی جمع شود.
استانداردهای نصب: استاندارد داربست (لوله عمودی) را روی اسپیگوت جک پایه قرار دهید.
سطح تنظیم دقیق: هنگامی که اولین بالابر داربست ساخته شد، از یک سطح بر روی استانداردها استفاده کنید و هر جک پایه را به دقت تنظیم کنید تا کل سازه کاملاً شاقول (عمودی) شود.
